Sousaphonist Eduard Kaan begon (zoals zovelen op jonge leeftijd in de plaatselijke fanfare) met trompet. Gefrustreerd omdat hij op de trompet niet boven de hoge C uitkwam, besloot hij op 16-jarige leeftijd het roer drastisch om te gooien en verhuisde naar de sousafoon. Dat was geen ongelukkige keuze; hij voelde al gauw dat dit 'the Thing' voor hem was.

Enkele jaren later startte hij, samen met (onder meer) Simon Tijsen en Jacob Smit de Oriënt Dixieland Express op. Zowel de band als Eduard hebben de afgelopen 20 jaar een kenmerkende stijl ontwikkeld. Dankzij een fijne Conn sous met short-action ventielen (voor het snellere solowerk zeer geschikt) schuwt Eduard, naast het mede vormen van de "Rythm Backbone" van de band, een solo op zijn tijd niet. Zo is zijn soms wel 10 minuten durende performance in "When My Dreamboat Comes Home" inmiddels een begrip. Deze act heeft naast de muzikale component ook een fitnesscomponent, want er wordt flink op los gesprongen. Ook hier geldt: 10% inspiratie en 90% transpiratie. Hij heeft al ondervonden dat je dat niet moet doen in een tent met lage plafonds; een hap uit de rand van zijn beker is daarvan (nog steeds) het tastbare bewijs.

Naast de Oriënt Dixieland Express speelt hij ook bij de Rebound Jazz Paraders uit Breda.