Recensie in het blad van Jazzclub Assen:

Na een rustige, doch welluidende start in onze vertrouwde Boerderij in Assen; Trude recenseert het optreden van 'De Linker Compagnie', werden we in Norg verwelkomd door een zeer 'kleurrijk' orkest, wat niet allen tot uiting kwam in de fleurige bandkleding. De naam 'Multi Color Jazz Band' ligt mij dan ook prettiger in het gehoor dan de kille benaming: 'ODEJazz.com', wat ik alleen maar met computers associeer.

Hoe dan ook, bij binnenkomst trof ik een fris en vrolijk, ongecompliceerd spelend Dixieland orkest aan met een prettige enthousiaste uitstraling, waarbij ik mij onmiddelijk op mijn gemak voelde. Ook de repertoire-keuze had mijn volledige instemming. In 'Dr. Jazz', wat met een zang chorus opende, viel onmiddelijk de zeer ontspannen spelende Kees Jan Hoogeboom (tpt) op, die met een uitstekende techniek en veel jazz-gevoelm fris van de lever zijn chorus blies. Simon Tijsen op klarinet diedelde daar, of liever gezegd, fietste daar zoals het hoort lekker omheen, begeleid door de fraai klinkende ventieltrombone van Jacob Smit en ondersteund door door een degelijke ritmesectie bestaande uit banjo, sousafoon en slagwerk. En dat alles is een goede onderlinge balans. Jongens wat wil je nog meer op zo'n stralende nazomer Jazz by Bike-dag. Aan zo'n dag heeft het prachtige nummer 'Indian Summer' zijn ontstaan te danken.

Ik loop kort een paar nummers met u door. 'Canal Street Blues' kenmerkte zich door een fraai gezamenlijk chorus van clarinet, gestopte trompet en trombone, gevolgd door een op tempo gespeeld: 'Indiana', waarbij vooral de trompet een glanzende hoofdrol vervulde. In 'I can't give you anything but love' liet het orkest zich van zijn humoristisch-muzikale kant zien, door 'Pennies from Heaven' door de hoofdmelodie te vlechten, uiteraard in hetzelfde accoordenschena. En op dezelfde golflengte zat ook 'Please don't talk about me when I'm gone' met een cabaret-achtig stuntje van de blazers in de uitvoering van: 'tsjoebi-tsjoeba' (2x). U moet het gezien hebben. Na een gezamelijk gezongen intro in 'Everybody needs Somebody' werden ze weer wat serieuzer in het nummer 'Chr. Columbus', maar 't blijft een plezierig, vrolijk, prima misicerend orkest! Ook in 'When you Smile' straalde het eigen plezier in musiceren er overduidelijk vanaf. Ik vond het haast spijtig dat ikna 'The sheik of Araby', met een toegift op 'fluit' van de trombonis en één van de - weinige - sousafoon soli van Arend Huisman, ons goed bekend als vaste trombonist in the Aces of Syncopation van Robert Veen, afscheid moest nemen van dit zeer plezierige orkest. Overigens niet zonder ook Bart Kaan (Banjo) en Alexander v.d. Jagt (slagwerk) in mijn zeer positieve waardering te betrekken!

Henk Kuipers

Links:
Jazzclub Assen